Geldermalsen – Lange tijd zei ze dat politiek niets voor haar was. Petra van Kuilenburg was actief in het vrijwilligerswerk in de gemeente Neerijnen. Maar ze liep naar eigen zeggen elke keer bij de gemeente tegen een muur op: “Je werd van het kastje naar de muur gestuurd.” Uit pure frustratie richtte ze met anderen een eigen partij op: Leefbaar Lokaal Belang.

Inmiddels is ze voor de zesde keer lijsttrekker voor de partij. Eerst in Neerijnen en na de herindeling in West Betuwe. Ze is de typisch luis in de pels die elke organisatie zegt nodig te hebben: “Ze hoeven mij ook niet leuk te vinden. Ik zit er voor mijn inwoners.”

Dossiers

Voor Van Kuilenburg heeft verbetering van de communicatie met de burger de hoogste prioriteit. Het gebeurt volgens haar veel te veel dat: “Mensen geen antwoord krijgen en niet teruggebeld worden. Op brieven komt nooit een reactie. Alles wordt voor kennisgeving aangenomen.” Waar mogelijk gaat ze zich er mee bemoeien.

Volgens haar worden mensen, die een initiatief willen nemen, nog steeds van het kastje naar de muur gestuurd. Ze haalt een voorbeeld aan: “Mensen wilden een theetuin beginnen en liepen vast bij de gemeente, ze kwamen er niet door. Onze fractie ging zich inzetten voor die mensen en voor een theetuinenbeleid. We beten ons er in vast.” Er zou een theetuinenbeleid zijn. Van Kuilenburg dook het archief in. Er kwam een excursie langs een aantal theetuinen: “Stonden we voor een theetuin in Waardenburg die al jaren gesloten was. Dan vraag ik me af hoe serieus je het als gemeente neemt?”

Sluipverkeer

Ze staat bekend als een dossiertijger: “Ik lees de stukken altijd en goed. Ik wil weten hoe het zit. Niemand kan me daarin tegen houden. Desnoods ga ik naar het Regionaal Archief voor stukken van 20 jaar geleden. Of naar de provincie of Den Haag.”

Dat bleek andermaal bij de discussie over de A2, de weg die dreigt uit te groeien tot fileknelpunt van Nederland. Van Kuilenburg: “Toen werd ook voorgesteld om afslag 16 bij Waardenburg te verleggen. De tekeningen waren heel vaag. Maar ik zag wel dat het voetbalveld weer verplaatst zou moeten worden. De walwoningen moesten afgebroken.”

Ze schuwt het conflict niet. Toen het college na meerdere verzoeken verzuimde om antwoorden te geven op schriftelijke gestelde vragen en een reactie uitbleef op een ingediend WOO-verzoek(Wet open overheid) inzake dossier woonwagenpark de Griend Waardenburg, stapte ze naar de voorzieningenrechter. Die gaf haar op dat punt gelijk en legde het college een dwangsom van 100 euro per dag op. Van Kuilenburg: “Onze inwoners krijgen ook een dwangsom als ze iets niet goed doen. Dan geldt dat wat mij betreft, eerlijk is eerlijk, ook voor het college.”

Ze is kritisch, ze ziet zichzelf als de luis in de pels die iedereen scherp houdt; of het nu gaat over de radar, het woonwagenkamp Waardenburg, het sluipverkeer, het niet genomen verkeersbesluit waardoor handhaving van een raadsbesluit onmogelijk is: “Ik heb me er niet populair mee gemaakt. Maar ik zit er voor de mensen. Ik zit er niet om aardig gevonden te worden.”

Voorstander kernenergie

Leefbaar Lokaal Belang neemt het op voor de agrariër: “Er is heel strenge wet- en regelgeving. Neem die spuitzones. En tegenwoordig wordt alles al meer en meer biologisch. De technieken zijn ook veranderd. Ze kunnen tegenwoordig heel precies spuiten op de boom die het nodig heeft. Agrariërs worden zo beperkt in hun bedrijfsvoering.”

Ze is ook niet voor zonnepanelen of windmolens op agrarische grond: “Het landschap wordt aangetast. En zonder subsidie worden die dingen niet gebouwd.” Volgens haar moet de energietransitie realistischer worden ingevuld.  De partij is voorstander van kernenergie.

Samenwerken

Op de lange termijn moet er meer samengewerkt worden. Tussen gemeente, provincie en rijk. Maar ook binnen de gemeente, tussen oppositie en coalitie, en binnen de ambtelijke organisatie.

Twintig jaar raadswerk heeft haar scherper gemaakt. Ze kent dossiers, archieven en procedures. Haar stijl is direct, confronterend. Maar haar kernwoorden zijn lokale zeggenschap, praktische oplossingen en nabijheid tot inwoners. De waakhond is niet altijd meegaand en zelden stil.