Door: Wim Timmermans – Interview met Renske de Zwart, lijsttrekker van GroenLinks-PvdA

Deil – Het motte van de verkiezingscampagne ‘Groen en Sociaal’ loopt als een rode draad door het leven van Renske de Zwart. Zij is bij de gemeenteraadsverkiezingen van West Betuwe lijsttrekker van GroenLinks-PvdA. Ze kwam in 2000 met haar man in Deil wonen, op zoek naar rust en ruimte. Hun zonen zijn er opgegroeid en inmiddels het huis uit. Zij heeft lang bij Greenpeace Nederland gewerkt en daarna bij een kenniscentrum voor forensische psychiatrie. Tegenwoordig is zij zelfstandig projectleider en communicatieadviseur, onder meer voor het Duurzaamheidsfonds van Betuwewind.

Groener, gezonder en eerlijker

Voor GroenLinks is zij sinds 2021 achtereenvolgens burgerlid, raadslid en vervangend fractievoorzitter. Ze vindt GroenLinks-PvdA een spannende combinatie: “Het werkt goed. GroenLinks legt wat meer nadruk op het groene en de leefomgeving, de PvdA op het sociale. We vullen elkaar aan en bewaken de accenten. Het lijsttrekkerschap is een mooie uitdaging. Juist in een tijd waarin progressieve politiek niet vanzelfsprekend de wind mee heeft. Dat motiveert mij. Lokale politiek raakt ons dagelijks leven. Wij willen dat groener, gezonder en eerlijker maken. Daar ga ik me met volle overtuiging voor inzetten, samen met inwoners, organisaties en collega-raadsleden.”

Woningbouw met betrokken bouwers

Bij GroenLinks-PvdA staat wonen met stip op één. De Zwart: “Bouw betaalbare, duurzame woningen voor iedereen met hart voor het dorp en de omgeving. Niet zoals nu in Deil dreigt te gebeuren. Daar lag eerst een plan voor 100 woningen, maar het gebied werd door een ontwikkelaar opgekocht en nu gaat het om 360 woningen. En dan moet het de hoogte in om het rendabel te maken.

In Deil staan nu zo’n 850 huizen, de verhouding lijkt zoek. Zij betoogt: “We moeten hier echt goed over nadenken met elkaar. Het gaat niet alleen om aantallen. Het gaat ook om aandacht voor dorp en landschap. Daarbij willen we groen en duurzaam bouwen, met passende voorzieningen en verkeersontsluiting. Toekomstgericht. Met sociale woonvormen als hofjes en tiny houses voor senioren en jongeren. Dat kan alleen met gemotiveerde, maatschappelijk betrokken bouwers.”

Zorgpleinen: passende zorg dichtbij huis

De partij gaat zich ook hard maken voor zorgpleinen. De Zwart: “Zorg willen we dichtbij in de buurten en dorpen aanbieden. Het is niet fijn als je in Gellicum woont, je voor alles naar Geldermalsen moet. Mensen moeten op één plek terecht kunnen voor meerdere vragen, zoals huisarts, apotheek, schuldhulpmaatjes en sociaal werk.  Schuld- en zorgproblemen staan zelden op zichzelf. Een zorgplein maakt het mogelijk om hulp te bundelen: gemeente en zorgverleners kunnen samen passende hulp dichtbij huis aanbieden.”

Zichtbare en onzichtbare vervuiling

Voor een gezonde leefomgeving is volgens haar nog meer nodig: “Ik maak me druk over de zichtbare en onzichtbare vervuiling van onze leefomgeving. Zichtbaar zijn plastic overkappingen bij teelten, en distributiecentra; met onzichtbaar bedoel ik PFAS en bestrijdingsmiddelen die zich in ons milieu ophopen.”

Ze vindt dat economische belangen soms zwaarder wegen dan landschap en gezondheid. Volgens haar kiest de gemeente te vaak voor de korte termijn, voor het gewin van één ondernemer: “Ik vind het onbegrijpelijk dat dit college aan de rand van Tricht sierteelt met teelt-ondersteunende voorzieningen toestaat. Negen hectare; dat zijn veertien voetbalvelden! Er worden pesticiden gebruikt. Er zit een school dichtbij, omwonenden maken zich zorgen. Wie profiteert hier nou eigenlijk van?”

Kernenbeleid verbeteren

Een onderwerp als ‘Wat doen we met de sierteelt?’ leent zich wat De Zwart betreft prima voor een burgerberaad: “Een burgerberaad is een vorm van inspraak waarbij ingelote burgers meepraten over een overkoepelend thema.” Daarmee neem je de betrokkenheid en de kennis van inwoners serieus. Vanuit dat idee pleit ze ook voor een duidelijker mandaat van de dorpsraden in West Betuwe.”

West Betuwe over 100 jaar

“De toekomst van onze kinderen en kleinkinderen, hoe ziet die er uit?” De Zwart denkt hardop: “Ik kan niet voorspellen wat er allemaal aan sciencefictionachtige zaken op ons af kan komen. We weten wel dat klimaatverandering grote impact gaat hebben. Misschien wonen we wel weer op terpen. Of groeien hier straks olijven.”

Dan schetst ze haar ideaal: “De landbouw is natuurinclusief en diervriendelijk. Er is een collectief voedselbos waar inwoners zelf oogsten. De uiterwaarden zijn breed met ruimte voor de rivier en het water is schoon. Vrij van PFAS, landbouwgif en medicijnresten.

De A2 rijdt soepel door, omdat mensen gebruik maken van snelle flitstreinen en fietsen langs vrij liggende fietspaden. In onze lokale energiegemeenschap delen we duurzame energie. De winst investeren we in zorg dichtbij, sport, kunst en cultuur. De kwaliteit van leven gaat boven de economie. Inkomen is eerlijk verdeeld, vanuit solidariteit. Een samenleving leef je samen.”