Vroeger droomde ik als kind vaak over hoe het is om te staan en te lopen. Dit gebeurde soms tijdens mijn schooltijd, in de les, en ook wanneer ik ’s avonds ging slapen.
Dat dromen is echt een herinnering die mij altijd bijgebleven is. Ik heb me vaak afgevraagd: kan ik echt niet leren lopen, of ooit misschien? Of dat een dokter mij beter zou kunnen maken? En of ik ook echt geen afscheid kon nemen van mijn stoel? Na deze dromen werd ik klam wakker.
Toen ik ouder werd, wist ik dat dit niet zou gebeuren en dat dit echt een droom zou blijven. Tot afgelopen donderdag 16 april, toen ik een bezoek bracht aan De Veinedagen in Utrecht. Dit is een beurs vol hulpmiddelen die je kunt zien én uitproberen. Innovaties die je leven kunnen veranderen — dan sta je daar. Ik blijf dit bijzonder vinden.
Mijn blik werd getrokken door de Struzzo Lift. Dit is een hulpmiddel waarin je je staand kunt verplaatsen. Hiervoor hoef je geen stafunctie te hebben.
In eerste instantie maakte ik de opmerking: “Ik zal er wel niet zelfstandig op kunnen plaatsnemen?” Deze reactie bedoelde ik niet negatief, maar als realiteit. Totdat de mevrouw van het bedrijf vroeg: “Wil je erop plaatsnemen?” Op dat moment dacht ik: waarom ook niet?
Van zit naar staan. Als persoon schuif je op de zitting en voordat ik het wist, stond ik. Ik was een stuk groter, had een heel ander beeld en ook een heel ander gevoel. Normaal ga ik zittend door het leven; dit is totaal anders. En als je het zelf niet meemaakt, is het niet voor te stellen hoe het voelde om mijzelf zo te verplaatsen.
Ik heb op de beurs heel wat rondjes gereden en uiteindelijk toch 30 minuten gestaan. Wat was dat een gave ervaring. Gelukkig heb ik de beelden nog, die ik heel vaak heb teruggekeken. De houdingsverandering heeft mij positieve energie gegeven, waar ik met een grote lach aan terugdenk.
Natuurlijk is zo’n beurs leuk; ik kijk er ieder jaar naar uit. Het is echt een uitje. Maar het is ook tegenstrijdig, want het kost zoveel. En je kunt niet voor altijd bij de Wmo (Wet maatschappelijke ondersteuning) of de zorgverzekeraar aankloppen. De weg om iets aan te vragen bij deze organisaties vraagt altijd om een goede voorbereiding. Een goede voorbereiding is het halve werk. Dit is iets waar je tijd in moet en wil steken — dat moet je jezelf afvragen.
Dit ga ik in ieder geval wel doen. En nogmaals: deze ervaring pakt niemand meer van mij af!


Geef een reactie